Beoordeling door klanten: 8.8/10 15 beoordelingen

Wilt u gratis advies?

Een bijdrage in het levensonderhoud van de ex-echtgenoot/ ex-geregistreerd partner wordt door veel mensen “partneralimentatie” genoemd. Partneralimentatie kan een onderwerp zijn bij een echtscheiding of een ontbinding van een geregistreerd partnerschap. Dit onderwerp speelt niet bij mensen die met elkaar hebben samengeleefd, tenzij zij in de samenlevingsovereenkomst hierover expliciete afspraken hebben gemaakt.

Partneralimentatie moet worden gezien als een vangnet voor degene die niet in staat kan worden geacht in redelijkheid in zijn/haar eigen levensonderhoud te voorzien. Diegene heeft een eigen verantwoordelijkheid om zoveel mogelijk in zijn/haar eigen levensonderhoud te voorzien en van hem/ haar wordt over het algemeen ook een grote inspanning verwacht. Om die reden wordt iedere situatie specifiek beoordeeld.

Carlijn kan beoordelen of in uw situatie sprake is van een aanspraak op partneralimentatie.

Indien dat het geval is, dan kan zij u ook adviseren over de hoogte van de aanspraak. Of sprake is van een aanspraak op partneralimentatie en hoe hoog die aanspraak dan is, is in iedere zaak anders en kan alleen worden beoordeeld en berekend op basis van uw specifieke situatie waarbij behoefte en draagkracht een belangrijke rol spelen:

Met behoefte wordt bedoeld: welk bedrag hebben beide partners nodig na de scheiding. Uitgangspunt hierbij is de financiële situatie tijdens het huwelijk. Als de partners – met hun eigen inkomen of vermogen - zelfstandig in hun behoefte kunnen voorzien, dan is er geen aanspraak op partneralimentatie.

Bij draagkracht gaat het om wat de andere ex-partner kan betalen. Uitgangspunt hierbij is de huidige financiële situatie. Het beoordelen van de draagkracht komt pas aan de orde als er sprake is van behoefte en er voor de partner die aanspraak maakt op partneralimentatie geen andere mogelijkheden zijn om zelf in die behoefte te voorzien.

Ook kan de hoogte van eerder vastgestelde partneralimentatie wijzigen bij verandering van de omstandigheden bij één van de partners. Voorbeelden zijn wijziging van inkomen, nieuwe baan, andere woning, (stief)kinderen, gewijzigde zorg- en contactregeling tussen ouders en kinderen, nieuwe relatie, etc. De aanspraak op partneralimentatie eindigt definitief als degene die daar aanspraak op maakt een nieuwe partner krijgt en daarmee trouwt, een geregistreerd partnerschap aangaat of gaat samenwonen als ware gehuwd. De aanspraak eindigt ook na het verloop van de wettelijke alimentatietermijn. Op dit moment is die termijn nog 12 jaar, maar vanaf 1 januari 2020 treedt nieuwe wetgeving in werking en wordt de alimentatieduur (in beginsel) verkort.

Deze veranderingen van omstandigheden zijn een goed moment om contact op te nemen met Carlijn voor het maken van een herberekening.

Carlijn heeft ruime ervaring met (omvangrijke) alimentatiedossiers en is uitstekend op de hoogte van de recente rechtspraak hierover. Zij heeft een groot aantal cliënten geadviseerd op basis van haar alimentatieberekeningen, ook als sprake is van een samengesteld gezin. Daarnaast heeft Carlijn veel proceservaring in alimentatiegeschillen.

Wilt u meer weten over alimentatie, lees dan ook de blogposts van Carlijn.